W świecie literatury, gdzie tania masowa produkcja często spłaszcza unikalność, prawdziwe skarby kolekcjonerskie jawią się jak relikwie – rzadkie, osobiste i niosące w sobie echo twórczej duszy. Takim właśnie rarytasem jest egzemplarz numer 2 „Tajemnicy rodu Semberków” z 2014 roku, wydany w nakładzie zaledwie czterech sztuk. Tom ten zawierający w swoim wnętrzu trzy powieści o mrocznych perypetiach rodu Semberków, stał się w mojej bibliotece prawdziwym artefaktem, w którym splatają się nici historycznej intrygi, metafizycznej głębi i literackiej finezji, charakterystycznej dla Andrzeja Juliusza Sarwy – pisarza, którego dorobek od pół wieku rezonuje w polskim krajobrazie literackim.
Andrzej Juliusz Sarwa, urodzony 12 kwietnia 1953 roku w Sandomierzu – królewskim mieście o średniowiecznym wdzięku i duchu tajemnicy – to figura legendarna. Debiutował w 1975 roku na antenie II programu Polskiego Radia trzema wierszami, by w 1993 wydać „Cień Władcy Sabatu” – pierwszy tom słynnej, demonologicznej trylogii. Od tamtej pory jego pióro nie zna spoczynku: ponad 200 książek, od poezji po poradniki zielarskie, od traktatów eschatologicznych po metafizyczną grozę. Jego twórczość, tłumaczona na włoski, francuski, czeski, ukraiński, rosyjski, hiszpański, japoński i turecki, splata eschatologię z demonologią, legendy z uniwersalnymi pytaniami o współczesną ludzką kondycję duchową. To autor, dla którego literatura jest alchemią – transmutacją codzienności w coś transcendentnego.
Ten limitowany egzemplarz „Tajemnicy rodu Semberków” trafił w moje ręce 10 kwietnia 2025 roku – w dniu moich trzydziestych szóstych urodzin, a zarazem w trzydziestą szóstą rocznicę powstania pierwszej części demonologicznej trylogii – jako dar od samego Mistrza. Ten gest – prosty, lecz głęboki – przeszedł wszelkie ramy zwykłego prezentu. Był wyrazem zaufania, budowanego latami na wzajemnym szacunku i dialogu o literaturze, która nie kompromituje się z komercją. Sarwa, twórca niepowtarzalnej przestrzeni literackiej, gdzie cień historii kładzie się na współczesności, obdarował mnie nie tylko książką, ale fragmentem swojej wizji. Ta wizja, nacechowana sprzeciwem wobec tandety współczesnego rynku literackiego, w istotny sposób ukształtowała mój świat wydawniczy – zarówno w doborze publikowanych tytułów, jak i w konsekwentnej trosce o najwyższą jakość edytorskiej formy.
Moja relacja z Autorem to partnerski, duchowy sojusz w misji upowszechniania literatury wyjątkowej i niezwykłej. Symbolizuje go nie tylko ta unikalna księga, ale i wcześniejsze projekty. Pierwszy tom „Tajemnicy rodu Semberków”, czyli „Cień Władcy Sabatu” – wydałem 16 kwietnia 2025 roku w ekskluzywnej, ilustrowanej edycji z okazji 50-lecia pracy twórczej Andrzeja Juliusza Sarwy. Moja edycja tego wiekopomnego dzieła, otwierająca trylogię o rodzie naznaczonym sabatowymi intrygami i historycznymi burzami, stała się hołdem dla jego nieugiętej kreatywności.
Andrzej Juliusz Sarwa z powieścią „Cień Władcy Sabatu” (Fot. Marta Elżbieta Sarwa).
Na tle tego wszystkiego „Tajemnica rodu Semberków” jawi się jak brama do większego, mrocznego uniwersum Sarwy – ale nie jest to brama jedyna. Jej naturalnym dopełnieniem pozostaje czterotomowy cykl o rodzie Białeckich: „Wieszczba krwawej głowy”, „Cmentarz świętego Medarda”, „Tuman krwawej mgły” i „Syn Cienistej Strony”. To właśnie tam autor z pełną premedytacją splata diaboliczne siły z historią polityczną Europy: pięć stuleci dziejów Polski i Francji, rewolucje, walki o władzę i religijny niepokój stają się tkaniną, na którą Sarwa nakłada opowieść o złych mocach ingerujących w ludzkie decyzje i geopolityczne przesilenia.
Saga o Białeckich pokazuje, jak rodowe przekleństwo i „plan absolutny” ciemnych sił potrafią przez pokolenia modulować losy rodu, a zarazem wchodzić w niepokojący dialog z „wielką historią”: z realnymi postaciami, dworami, salonami i ośrodkami władzy, które kształtowały oblicze Europy od średniowiecza po współczesność. To literatura, w której intrygi polityczne, wojny i plan nowego porządku świata przenikają się, odsłaniając sugestywną metaforę: że za decyzjami władców kryją się niewidzialne dla mas, archontyczne wektory.
Dla mnie, jako wydawcy, obcowanie z tymi tekstami to nie tylko przywilej, lecz zobowiązanie: by tego typu literaturę nie tylko wznawiać, lecz świadomie chronić – w starannej szacie edytorskiej, z pełnym szacunkiem dla jej wielowarstwowości. „Tajemnica rodu Semberków” oraz cykl o Białeckich tworzą razem coś na kształt okultystyczno-historycznego fresku: panoramę, w której prywatne dramaty rodów staje się soczewką skupiającą napięcia całego kontynentu.
W czasach literackiej bylejakości, Sarwa od dziesięcioleci buduje unikalne metafizyczne uniwersum – wymagające, mroczne, a jednocześnie głęboko zakorzenione w historii i tradycji duchowej nie tylko Polski, ale i całego świata.
Na tym właśnie polega wielkość Andrzeja Juliusza Sarwy.
Arkadiusz Siejda
