Elwira Watała
Elwira Watała — doktor habilitowana filologii rosyjskiej. Urodzona w Tuwińskiej Republice Ludowej, włączonej w 1944 roku w skład ZSRR. Osławiona „Królowa Skandali” i „Mistrzyni Gawędy”. Współautorka monografii „Życie Sergiusza Jesienina”, przetłumaczonej na kilka języków. Autorka bestselerowej w Rosji biografii Grigorija Rasputina pt.: „Григорий Распутин без мифов и легенд”.
Dominika Szostak
Dominika Szostak — pseudonim literacki Krystyny Ślęzak. Autorka posiada wykształcenie pedagogiczne z tytułem magistra. W pracy zawodowej pełniła funkcję kuratora sądowego, a jej głównym zajęciem była resocjalizacja skazanych. Osiągnęła stopień Kuratora Specjalisty w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej. W 2021 roku z umiarkowanym zapaleniem płuc trafiła na oddział covidowy, gdzie doświadczyła ze strony służby zdrowia brutalnych procedur, łamiących podstawowe prawa pacjenta. Traumatyczne wydarzenia opisała w książce „Miłość w czasach pandemii”.
Tadeusz Oszubski
Tadeusz Oszubski (ur. 13 stycznia 1958 w Bydgoszczy, zm. 28 maja 2025 tamże) — prozaik, poeta, scenarzysta, publicysta, dziennikarz, animator kultury. Należał do Związku Literatów Polskich. Był laureatem wielu konkursów literackich. Stypendia artystyczne przyznali mu Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Prezydent Miasta Bydgoszczy.
Michał Ferek
Michał Ferek — urodzony 6 maja 1988 roku w Człuchowie. Pisarz horroru ekstremalnego. Miłośnik prozy Grahama Mastertona i Stephena Kinga. Interesuje się historią i legendami Stanów Zjednoczonych, na których opiera swoje powieści. Zadebiutował w 2021 roku powieścią „Żabi Król”, a dwa lata później wydano jego kontrowersyjną „Wyspę rozkładu”.
Miłośnik boksu i psów. Mieszka obecnie w Stargardzie.
Norbert Góra
Norbert Góra — rocznik 1990. Poeta i pisarz. Autor zbioru opowiadań „Brutalność”, współautor zbiorów opowiadań „Cztery Echa Grozy”, „U progu mroku”, trzech anglojęzycznych tomików mrocznej poezji: „Globe bathed in horror”, „Darkness in the end”, „Deadlines”, a także anglojęzycznego tomiku haiku: „There must be something between dark and light”.
Andrzej Juliusz Sarwa
Urodzony 12 kwietnia 1953 roku. Debiutował 16 kwietnia 1975 trzema wierszami na antenie II programu Polskiego Radia w Warszawie. Dorobek twórczy Andrzeja Juliusza Sarwy liczy ponad 250 publikacji książkowych i ok. 1000 publikacji prasowych z dziedzin takich jak: literatura piękna, zielarstwo, religioznawstwo ze szczególnym uwzględnieniem eschatologii, schizm, herezji, gnozy i demonologii. Jest tłumaczem starożytnych i średniowiecznych tekstów sakralnych. Jego dzieła są lekturami obowiązkowymi na uniwersytetach. Za swoją twórczość nagradzany w kraju i za granicą.
Jacques Cazotte
Jacques Cazotte (1719–1792) – francuski pisarz, mistyk i prorok. Autor „Diabła zakochanego”, pionierskiej powieści okultystycznej, która wyznaczyła nowy kierunek w nurcie grozy i okultyzmu. Były oficer marynarki, królewski doradca, burmistrz Pierry; chrześcijański monarchista a zarazem wtajemniczony w sekrety martynizmu i hermetyzmu.
Julian Tuwim
Julian Tuwim (1894–1953) – jeden z najwybitniejszych poetów dwudziestowiecznej Polski, tłumacz, eseista i okultysta. Choć znany głównie z poezji dla dzieci, w cieniu tej popularności ukrywał się alchemik i pasjonat wiedzy zakazanej: badacz czarów, demonologii i rytuałów satanicznych.
Bolesław Wójcicki był polskim poetą, tłumaczem, redaktorem tygodnika ezoterycznego „Świat Niewidzialny” oraz prominentnym członkiem Zakonu Martynistów. Inicjowany 28 listopada 1920 roku jako Brat Jonathan, szybko awansował w strukturach martynizmu, osiągając tytuł Philosophe Inconnu – jeden z najwyższych stopni w tej tradycji ezoterycznej.
Stanisław Antoni Wotowski
Stanisław Antoni Wotowski (1895–1939?) był polskim pisarzem, dziennikarzem, policjantem i prywatnym detektywem, znanym również jako znawca okultyzmu i masonerii. Jego życie zawodowe obejmowało służbę w Straży Miejskiej w Warszawie podczas I wojny światowej, a następnie pracę w policji, gdzie doszedł do stanowiska komendanta województwa nowogródzkiego. Po odejściu z policji w 1922 roku założył prywatne biuro detektywistyczne w Warszawie, specjalizujące się w sprawach obyczajowych i aferach sekciarskich.
Franz Hartmann
Franz Hartmann (1838–1912) był niemieckim lekarzem, teozofem, astrologiem, okultystą i autorem licznych prac ezoterycznych. Blisko współpracował z Heleną Pietrowną Bławatską w siedzibie Theosophical Society w Adyarze, a po powrocie do Niemiec założył Niemieckie Towarzystwo Teozoficzne i redagował czasopisma „Lotusblüthen” oraz „Neue Lotusblüten”. Był autorem wpływowych dzieł poświęconych teozofii, mistyce i okultystycznemu dziedzictwu Zachodu, w tym biografii Paracelsusa i Jakobiego Böhmego.
Grigorij Ottonowicz Mebes
Grigorij Ottonowicz Mebes (1868–1934) – rosyjski okultysta znany pod pseudonimem G.O.M.; matematyk, fizyk. Porzuciwszy karierę akademicką, Mebes oddał się studiom hermetycznym, kabalistycznym i masonerii, czerpiąc z tradycji egipskiej, wedyjskiej oraz inspiracji francuskich okultystów, takich jak Éliphas Lévi i Papus.
Maciej Klimek
Maciej Klimek (ur. 1996) – twórca związany ze współczesną polską sceną grozy, interpretator estetyki mroku oraz autor tekstów i grafik eksplorujących granice wyobraźni. Określa siebie jako „syna mroku i szaleństwa” – nie z przesady, lecz z potrzeby uchwycenia doświadczenia, które od lat kształtuje jego drogę twórczą: konsekwentnego mierzenia się z otchłanią i fascynacji tym, co niewyrażalne, nienazwane, wymykające się racjonalnemu opisowi rzeczywistości.